Rys historyczny

Wieś Daromin istnieje co najmniej od poł. XIII w. Początkowo stanowiła własność klasztoru klarysek w Zawichoście (z nadania króla Bolesława Wstydliwego z 2 marca 1257 r.), a od 1508 r. tychże mniszek z klasztoru krakowskiego (do 1874 r., kiedy rząd rosyjski sprzedał ją w ręce prywatne). Od chwili swojego powstania Daromin przynależał do parafii Jankowice. Starania o utworzenie samodzielnej placówki w tej miejscowości poczynił w latach 30-tych XX w. ks. Michał Łagocki, tutejszy rodak, profesor seminarium sandomierskiego. Parafia w Darominie erygowana została 16 lutego 1937 r. Oprócz terenów parafii Jankowice w jej skład weszły wioski, przynależące do parafii Malice. Pierwszym proboszczem w Darominie został ks. Władysław Nowak, który jeszcze w tym samym roku wybudował drewniany kościół w stylu neobarokowym. Spłonął on podczas II wojny światowej w 1944 r. Na jego miejscu wystawiono nową, murowaną świątynię, którą rozebrano w 1972 r. Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski zbudowany został w latach 1971-1972 wg planu przygotowanego przez inż. Ludomiła Gyurkovicha z Kielc. Nad pracami czuwał ks. Tadeusz Gębka. Poświęcenia kamienia węgielnego pod nową świątynię dokonał bp P. Gołębiowski 4 października 1970 r. Prace murarskie prowadził Ignacy Stryjecki z Zaklikowa, pomocą służyli mu August Bontur i Bogdan Parada z Pielaszowa. Kościół poświęcił bp P. Gołębiowski 9 września 1973 r. Od 1974 r. rozpoczęto prace nad wystrojem wnętrza kościoła wg projektu prof. Władysława Pieńkowskiego z Warszawy (m.in. stacje drogi krzyżowej artystki Marii Ledkiewicz-Wodnickiej z Krakowa, witraże zaprojektowane przez Hannę Szczypińską z Warszawy). Konsekracji świątyni dokonał bp W. Wójcik 29 września 1981 r. W 2015 r. wykonano nowy, marmurowy ołtarz (poświęcony przez bpa K. Nitkiewicza 29 września 2015 r.) oraz przeprowadzono remont zakrystii. Świątynia jest budowlą ceglaną na kamiennej podmurówce. Jej styl można zaliczyć do modernizmu, choć utrzymany jest w formie tradycyjnej. Budowla jest jednonawowa, z węższym i niższym prezbiterium. Na ścianach znajduje się rząd łukowato zamkniętych okien pomiędzy pilastrami. Niektóre z nich są okrągłe, poczynając od rozety nad kruchtą. Trójkątny fronton ozdobiony jest czterema pilastrami, tworzącymi sterczyny w nawiązaniu do gotyku, natomiast wieżyczka z latarnią utrzymana jest w formie neobarokowej.